O zamanlar daha ilkokuldaydım böyle 10 yaşlarında filan.Örtmenimiz kantin koluna bakıp

kantini işletiyordu.hertürlü  yiyecek içecek  ve bunlardan gelen para örtmenimizden sorulurdu.

kantini tenefüslerde açarlar ewet açarlar çünkü tek değildi kantin kolundan iki üç öğrenciyle birlikte

açarlar teneffüs zili çalar kantin kapanırdı.gün sonunda da  para sayılırdı.ben de ozamanlar daha akıllıyım :D dedim adamlar ne güzel sayıyor böyle.dedim bunun için ne gerekiyo tabiki matematik. Ben o anda aşık oldum matematiğe.

böyle güzel bişi varmı tomar tomar para sayıyon :)

Bigün iki gün derken ben dayanamadım gittim örtmenimin yanına ” bende kantinde çalışmak istiyom” dedim örtmen dedi “senin boyun kaç?” ben boyumu bilmiom ama tezgaha yetişemediğime göre 1.35 filandım heralde :) şimdide

tezgahın biraz üstündeyim :) benim iş olmadı ama benim matematiğe olan ilgim hala devam etmekteydi.

Ortaokul lise derken üniversiteye geldi sıra.yoğun hazırlıklardan sonra matematik bölümünü kazanamadım.

kimya bölümüne zor yetti puanım :) bi sene dayanabildim kimyaya benim aklım hala matematikteydi.

bölümü bıraktım ewet bölümü bıraktım.benim için zor olmadı ama onlar beni bırakmıyo kayıt sildirirken

sürekli biyerlere gönderiyolardı  engel çıkarıyorlardı :) ya kardeşim benim yerim kesinlikle matematik bölümüydü

anlayın artık .sonra tekrar matematik bölümünü kazanmak üzere çıktım mı yola.dersanede puanım düşük geliyordu hep.

dedim ya bişi olucak ve ben en iyi matematiklerden  birini kazancam. 1 ay sonra olan oldu kontenjanlar arttı :)

Kazandım karadeniz teknik üniverstesinde MATEMATİK bölümündeyim sonunda2.senem ama .2. sınıfa geçtim mi geçmedim mi bende bilmiyom :)

Bu gün sizlere bir aşkın nasıl başladığından bahsettim.  paraya mı ne oldu? henüz öyle bi para saymadım  ama

:)